Za zgodą Kuratorium Łódzkiego Okręgu Szkolnego we wrześniu 1946 roku uruchomiono w Kutnie Publiczną Średnią Szkołę Zawodową, której siedzibą była Szkoła Podstawowa Nr 1. Szkoła przygotowywała chłopców w cyklu trzyletnim do pracy w zawodach: metalowiec, ślusarz, cieśla, murarz itp. Zajęcia lekcyjne odbywały się trzy razy w tygodniu w godzinach 1400 - 1900. Wybór zawodu był uzależniony możliwością przyjęcia "w termin" do rzemieślnika bądź zapotrzebowaniem zakładów pracy. W czasie pięcioletniej działalności Publicznej Średniej Szkoły Zawodowej 107 uczniów ukończyło tę szkołę i rozpoczęło pracę jako wykwalifikowani pracownicy, zasilając potrzeby miejscowego przemysłu, rzemiosła.

Zgodnie z Uchwałą Prezydenta Rządu z dnia 23 marca 1951 roku we wrześniu tego roku powołano do życia Zasadniczą Szkołę Metalową, której pierwotną siedzibą był budynek przy ul. Lelewela 7, a od 1954 roku została ona przemieszczona do budynku byłego Państwowego Gimnazjum Mechanicznego późniejszego Technikum Odlewniczego w Kutnie na Azorach. Zasadnicza Szkoła Metalowa kształciła w zawodach: ślusarz, tokarz i kowal. Nauka trwała dwa lata. Od 1951 roku do 1954 dyrektorem była Stanisława Świątek. Zajęcia lekcyjne odbywały się na dwie zmiany. Wielkim udogodnieniem dla uczniów było bliskie sąsiedztwo budynku szkolnego z warsztatami.

W 1956 roku dwuletnia Zasadnicza Szkoła Metalowa przekształcona została w trzyletnią Zasadniczą Szkołę Zawodową. Szkoła posiadała wówczas dwanaście działów o specjalnościach: ślusarz, tokarz, kowal, monter instalacji sanitarnych i formierz-odlewnik. Zajęcia odbywały się od 700 do 1800. Trudności lokacyjne stały się bardzo uciążliwe, wtedy zrodził się pomysł, aby pracownie rysunku technicznego urządzić w wagonie kolejowym, który w owym czasie był symbolem szkoły. Poważne miejsce w pracy szkoły zajmowały warsztaty szkolne. Zorganizowane zostały oddziały szkoleniowo-produkcyjne: tokarz maszyn specjalnych, szlifierek, obróbki plastycznej i odlewnia żeliwa szarego. 

Ustawa Sejmowa z dnia 15 lipca 1961 roku o rozwoju systemu oświaty i wychowania dała szansę rozwoju szkolnictwa zawodowego. Decyzja Ministra Oświaty i Wychowania w 1961 roku powołała do życia pięcioletnie Technikum Mechaniczne w Kutnie na Azorach. Technikum Mechaniczne rozpoczęło naukę w specjalnościach: obróbka skrawaniem i budowa maszyn. Dokonano naboru 84 uczniów do klas Technikum. W roku szkolnym 1961/62 w ciasnym budynku szkolnym uczyło się 459 uczniów. Pierwsza matura odbyła się 6 maja 1966 roku. Pierwsza uroczystość wręczania świadectw dojrzałości odbyła się 6 czerwca tegoż roku. Na tę uroczystość Komitet Rodzicielski ufundował sztandar szkoły. Technikum rozwijało się, w stare mury wtargnęła zdolna i pełna radości młodzież. Pojawiły się talenty sportowe i pierwsze poważne sukcesy.

Budynek starej szkoły stał się bardzo ciasny. Dyrektor uczynił silne starania o zezwolenie na budowę nowego budynku szkolnego. Wiosną 1965 roku rozpoczęto pierwsze prace przy budowie kompleksu budynków szkolnych przy ulicy Oporowskiej 7. Po trzech latach budowy we wrześniu 1968 roku przekazano do użytku nową szkołę. Nowy budynek szkolny dysponował 18 gabinetami przedmiotowymi, salą gimnastyczną i świetlicą. 23 stycznia 1971 roku oddano nowy budynek warsztatów szkolnych, który dysponował przestrzennymi i estetycznymi halami. We wrześniu 1970 roku powstało trzyletnie Technikum Mechaniczne na podbudowie Zasadniczej Szkoły Zawodowej o specjalności obróbka skrawaniem. W tym samym czasie otwarto również czteroletnie Liceum Zawodowe. W ten sposób powstał Zespół Szkół Zawodowych Nr 1 w Kutnie. 

Bardzo ważną rolę w edukacji zawodowej młodzieży spełniają warsztaty szkolne. Tam uczniowie przechodzą praktyczną naukę zawodu, zaczynając od pilnika i suwmiarki, kończąc na skomplikowanych maszynach. W 1954 roku warsztaty na Azorach posiadały trzy działy: I dział produkcyjny, II dział administracyjny i finansowy i dział techniczny. Podstawę szkolenia praktycznego stanowiła produkcja obrabiarek. W styczniu 1971 roku został oddany do użytku nowy budynek warsztatów szkolnych przy ulicy Oporowskiej dysponujący przestrzennymi halami na 320 stanowisk. 

Dominującą dziedziną zainteresowań w "Mechaniku" była i jest technika. Tradycją jest udział w Olimpiadzie Wiedzy Technicznej. W 1984 roku trzej uczniowie zostali finalistami szczebla ogólnopolskiego.

Zespół Szkół Zawodowych Nr 1 w Kutnie stanowiły kiedyś trzy typy szkół: Zasadnicza Szkoła Zawodowa, Technikum Mechaniczne pięcioletnie i Technikum Mechaniczne trzyletnie na podbudowie Szkoły Zasadniczej. Szkoła w zasadzie prowadziła kierunki o specjalizacji: mechanik maszyn i urządzeń przemysłowych, tokarz, szlifierz, frezer, ślusarz, mechanik pojazdów samochodowych, sterowniczy procesów chemicznych. Technikum pięcioletnie specjalizowało się w kierunkach: obróbka skrawaniem, budowa maszyn, aparatura kontrolno-pomiarowa, mechaniczna automatyka przemysłowa i elektronika ogólna. Technikum trzyletnie kształciło młodzież w specjalnościach: obróbka skrawaniem, oraz naprawa i eksploatacja pojazdów samochodowych.

W roku szkolnym 1989/90 szkoła ma już nowego patrona. Jest nim Stanisław Staszic. Od tego roku obchodzone jest Święto Szkoły. W czasie obchodów III Święta Szkoły, w kwietniu 1992 roku nastąpiło przekazanie nowego sztandaru szkoły.

W tym samym roku, już w Zespole Szkół Nr 1 im. St. Staszica powstał nowy typ szkoły - Liceum Ogólnokształcące, zaś w roku 1995 Liceum Techniczne.

Obecnie szkoła liczy 25 oddziałów, z czego 9 oddziałów stanowi Liceum Ogólnokształcące, 13 oddziałów Technikum, 3 oddziały Szkoła Branżowa I-go stopnia.

Z powyższych danych wynika więc jednoznacznie, że dawny "Mechanik" zmienił diametralnie swoje oblicze - począwszy od nazwy i patrona, a skończywszy na strukturze kształcenia.

Szkoła dysponuje bardzo dobrze wyposażonymi pracowniami przedmiotowymi, specjalistycznymi i laboratoriami językowymi, które systematycznie uzupełniane są w najnowsze pomoce dydaktyczne, środki audiowizualne. W ostatnim czasie w pełni zorganizowana została pracownia mikroprocesora oparta na najnowszych, wysokiej klasy urządzeniach, pracownia przedsiębiorczości, elektrotechniki i automatyki, a pracownie elektroniczne i samochodowe zostały doposażone w najnowocześniejsze urządzenia kontrolno-pomiarowe. Trzy pracownie komputerowe w lokalnej sieci, posiadają dostęp do internetu.

Biblioteka szkolna i czytelnia pracują z wykorzystaniem programu komputerowego MOL, dają możliwość korzystania wszystkim uczniom z bogatego księgozbioru i nagrań wideo. Zorganizowane w czytelni komputerowe stanowiska multimedialne wyposażone są w urządzenia do prezentacji wizualnej (rzutnik, panel projekcyjny) posiadają dostęp do internetu. Pozwala to na korzystanie z pakietów multimedialnych, takich jak: encyklopedie, słowniki, poradniki. Biblioteka szkolna stanowi dziś pracownię interdyscyplinarną, daje możliwość zdobycia informacji z różnych źródeł. Od niedawna pracuje również nowoczesne komputerowe CENTRUM INFORMACJI wyposażone w cztery stanowiska multimedialne i urządzenia wielofunkcyjne do przetwarzania informacji. 

W warsztatach szkolnych realizowane są zajęcia praktyczne dla wszystkich zawodów i specjalności. Dział elektroniczny i samochodowy wyposażony jest w nowoczesne maszyny i urządzenia, i sukcesywnie uzupełniany jest sprzęt w pomiarowy i diagnostyczny.

Szkoła stwarza warunki do rozwijania zainteresowań (kółka przedmiotowe, fotograficzne, informatyczne) oraz podnoszenia umiejętności sportowych (zajęcia rekreacyjno-sportowe).

 

Dyrektorzy w dziejach szkoły:

  • Wacław Seroka od 1946 do 1951 dyrektor Publicznej Średniej Szkoły Zawodowej
  • mgr Stanisława Świątek 1951-1954 dyrektor Zasadniczej Szkoły Metalowej
  • Józef Szymański:
  •      1954-1956 : dyrektor Zasadniczej Szkoły Metalowej
  •      1956-1976: dyrektor Zasadniczej Szkoły Zawodowej
  •      1961-1976: dyrektor Technikum Mechanicznego
  •      1971-1976: dyrektor Zespołu Szkół Zawodowych Nr 1
  • mgr Jerzy Kierzkowski -1976-1982: dyrektor Zespołu Szkół Zawodowych Nr 1
  • mgr Andrzej Matczak - 1982 - 2012: dyrektor Zespołu Szkół Nr 1
  • dr Janusz Pawlak - od 2012: dyrektor Zespołu Szkół Nr 1

 

Zastępcy dyrektora:

  • Izabela Falborska-Jedyk: 1954-1979
  • inż. Władysław Wawrzyńczyk: 1971
  • inż. Kazimierz Urbański: 1971-1974
  • inż. Eugeniusz Tworus: 1975 - 1991
  • Józef Szymański: 1976-1984
  • mgr Aleksandra Kuźmińska: 1982 - 1991
  • mgr Tadeusz Gawryszczak: 1983 - 1999
  • mgr inż. Elżbieta Maźniak: 1991 - 2009
  • mgr Maria Wolska: 1991- 2012
  • mgr Anna Pietrzak: 1999 - 2013
  • mgr inż. Andrzej Pudłowski: 2009 - 2017
  • dr Małgorzata Żurada od 2012
  • mgr Paweł Peda od 2017

fundusze